ਜ੍ਦੋਂ ਵੀ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ
ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਡਿਸਪੇਂਸੇਰੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੋਹ੍ੜ ਨਾਲ
ਵ੍ਲੇਹਟੀਆਂ ਖਮਨੀਆਂ ਦੀ ਤਰਹ
ਉਸ ਨਾਲਉਮਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਜ੍ਤੌਨੀ
ਤਾਂ ਜੇਓਨ ਜੋਗੀ ਦੀਆਂ ਵ੍ਰਾਰਾਂਡੇਹ
ਚ ਆਲੇ ਜਿੱਡੀਆਂ ਅੱਕਖਾਂ
ਕਿਸੇ ਜੱਟ ਦੀ ਦੁਆ ਵਾਂਗੂ
ਸੌਣ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗੂ
ਵ੍ਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਣੀਆਂ.
ਫੇਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਿਆਣੇ
ਨੂ ਪਿਲ ਟੱਕੇ ਚ ਹਾਰੀ ਲਾਲੋ ਗੋਲੀ
ਤੇ ਰੋਂਦੇ ਨੂ ਮਾਤਾ ਚੁਪ ਕ੍ਰੌਂਦੀ ਆ,
ਮੈਨੂ ਓਹਦੇ ਹੰਝੂਹਾਸਿਆਂ ਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨੇ ਪੈਣੇ
"ਤੂ ਤਾਂ ਸ਼ੇਰ ਆਂ ਸ਼ੇਰ ਰੋਂਦੇ ਨੀ ਹੁੰਦੇ",
ਤੇ ਓਹਨੇ ਸ੍ਲੇਟ ਤੇ ਝੁਗੇਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂ ਥੁਕ ਲਾ ਕੇ
ਮਾਰੇ ਹੂੰਝੇ ਵਾਂਗੂ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝ ਦੇਣੇ
ਤੇ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਾਦ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਦਿਸਦੀ
ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਵਰਗਾ ਹਾਸਾ ਖਿਲਾਰ ਦੇਣਾ.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment